Siostry zakonne pochodzące z parafii pw. św. Jana Chrzciciela

- s. Urbana Danuta Kupisz (CSSMA), obecnie Radom, ul. Wernera

- s. Tomisława Jadwiga Furman (CSSMA), obecnie Dom Generalny Miejsce Piastowe

- s. Cyryla Danuta Kramek (CSSMA), obecnie Pawlikowice

- s. Zenobia Teresa Musiał (CSSMA), obecnie Radom, ul. Wernera

- s. Sylwia Wiesława Kaźmierczak (CSSMA), obecnie Radom, ul. Wernera

- s. Monika Obłękowska (CSSMA), obecnie Dom Generalny Miejsce Piastowe

- s. Marta Chorąży (CFSF), obecnie Częstochowa

- s. Filipa Marta Łyżwa (OSBM), obecnie Zielona Góra

- s. Ewelina Maria Ulaska (CFSF), obecnie Dom Generalny Sandomierz
________

Zgromadzenie Sióstr Świętego Michała Archanioła w Farze

W środku siostra Gabierla Sporniak z dziećmi z Domu Dziecka przy ul. Grodzkiej.

Od 75. lat na terenie naszej parafii pracują Siostry Michalitki. Zostały one zaproszone do Radomia przez ówczesnego proboszcza Fary, ks. Wacława Kosińskiego. Dnia 29 sierpnia 1941 roku na polecenie zarządu Zgromadzenia, przybyła do Radomia s. Germana Mentel - jako kucharka, a dnia 15 września 1941 roku - s. Gabriela Sporniak, przełożona. Wkrótce zjechała delegacja z ramienia Matki Generalnej i zbadała warunki placówki. Ponieważ potwierdzono jej objęcie, przybyły jeszcze dwie siostry: s. Jolanta Bociańska i s. Hieronima Banaś.

Początki na ulicy Rwańskiej były dla sióstr przez pewien czas bardzo ciężkie. Siostry nie tylko cierpiały głód i chłód, brak im było najpotrzebniejszych rzeczy, ale przede wszystkim doznawały wielu upokorzeń ze strony niechętnych osób. Stopniowo jednak zdobywały sobie  serca i uznanie wielką pokorą, poprzestawaniem na małym i pracowitością. W trudnych warunkach wojennych umiały bowiem nie tylko zabezpieczyć byt swoim podopiecznym (prowadziły kuchnię dla księży wikariuszy i prefektów), ale niosły także pomoc najbardziej potrzebującym. Wiele życzliwości i pomocy okazał wówczas siostrom administrator kościoła Św. Trójcy - ks. Piotr Gołębiowski, późniejszy biskup sandomierski.

Do roku 1945 siostry zajmowały się przede wszystkim sprzątaniem w mieszkaniach księży, prowadzeniem kuchni, ozdabianiem ołtarzy w kościele i bielizną kielichową. Na utrzymanie zarabiały szyciem i haftowaniem szat liturgicznych. Wciąż jednak przeżywały ten fakt, że nie pracują dla dzieci. Dlatego, gdy w roku 1944, w sąsiednim budynku przy ul. Grodzkiej 8, KOSp.- RGO zorganizował "Pogotowie" dla dzieci potrzebujących natychmiastowej pomocy i gdy przekształciło się ono w dom sierot z pobytem stałym, siostry zainteresowały się losem przebywających tam dzieci. Za staraniem przełożonej, s. Gabrieli Sporniak, i przy pomocy jednego z księży - Szemraja, objęły w 1945 roku Dom Dziecka "Pogotowie", przy ul. Grodzkiej 8. Dzieci przebywających w tym domu dziecka było ok. 76. Po ciężkich zmaganiach z wieloma niedostatkami siostry doprowadziły zakład do rozkwitu, za co zyskały ogólne uznanie. W 1949 roku Dom Dziecka upaństwowiono i zarządzeniem Kuratorium Okręgu Szkolnego w Kielcach siostry zostały usunięte ze stanowisk kierowniczych, a potem wszystkie zwolniono z pracy. Dom na Rwańskiej pozostał nadal, nie zmieniając swego charakteru.

Od 1952 roku siostry  zaczęły prowadzić katechizację. Przyjęły obsługę kościoła Św. Trójcy i katechizację przy tym kościele, a od roku 1955 kuchnię, pralnię i szwalnię u ojców bernardynów przy ul. Żeromskiego.

W 1984 roku na terenie parafii farnej siostry Michalitki powołały do życia Katolicką Świetlicę Profilaktyczno - Wychowawczą "Oratorium". Placówka jest kontynuacją dzieła wychowawczego Bł. Ks. Bronisława Markiewicza i powstała z potrzeby pomocy dzieciom i młodzieży głównie z terenu parafii. W pierwszym roku istnienia "Oratorium"  mieściło się w sali oazowej powstałej z zaadoptowanej na cele spotkań młodzieżowych piwnicy zabukowej plebanii przy kościele farnym. Znajdowały się tam dwa nieduże pomieszczenia. Pierwsze pomieszczenie było małą kaplicą - w rogu młodzież oazowa zbudowała z głazów grotę z figurą Matki Bożej. Od niej pochodzi pierwotna nazwa nowopowstałej wspólnoty - "Kapliczka" (dzieci mówiły o sobie: ja jestem z Kapliczki). W pierwszym roku istnienia spotkania odbywały się raz w tygodniu w niedzielne popołudnie.

W następnym roku (na usilne prośby dzieci) "Kapilicza" przeniosła się do sali katechetycznej nr V. Tu były stoliki i można było odrabiać lekcje a dzieci przychodziły codziennie o godz. 16:00. Od 1987 roku "Kapliczka" przyjęła nazwę "Oratorium im. Ks. Bronisława Markiewicza".

W 1982 roku dzięki staraniom Zgromadzenia Sióstr Św. Michała, diecezji i władz miasta Radomia "Oratorium" przeniosło się do kamienicy Rynek 9 gdzie zajmowało parter i pierwsze piętro. W tym samym roku otrzymało ono status prawny. Od 2003 roku przez dwa lata placówka mieściła się w lokalu zastępczym na trzecim piętrze przy ul. Moniuszki 5. W 2005 roku "Oratorium" przeniosło się do swojej stałej siedziby przy ul. Wernera 7A.

Więcej informacji na temat "Oratorium" można znaleźć w tym miejscu.

Obecnie w Domu przy ul. Wernera pracuje 6 sióstr: s. Sylwia Kaźmierczak (Przełożona), s. Zenobia Musiał, s. Gracjana Derlatka, s. Urbana Kupisz, s. Ireneusza Tomaszewska i s. Ewa Sekita.

W niedzielę 12 czerwca 2016 roku siostry Michalitki świętowały jubileusz 75-lecia posługi przy naszej Farze. Dziękczynnej Uroczystej Eucharystii przewodniczył ks. bp Henryk Tomasik.

Archiwalne zdjęcia z posługi Sióstr Michalitek w Farze
______

Autor: s. Euzebia Wiktoria Japol CSSMA: W służbie najuboższym – Zgromadzenie Sióstr św. Michała Archanioła i jego działalność. Michalineum 2003
















Odwiedziło nas dziś:


Dzisiejsze odsłony:


Wszystkich odsłon:


statystyka
+ Parafia Rzymsko-Katolicka pw. św. Jana Chrzciciela w Radomiu / Fara.Radom.pl